De vrouwen mochten op bezoek bij de nummer twee van de ranglijst, Rivierwijkers. Waar de Spakenburgse vrouwen knokken om aan te sluiten, zijn de Utrechtse vrouwen verwikkeld in een titelstrijd. Op de Westmaat ging de wedstrijd na een enerverende pot in blessuretijd naar Rivierwijkers. Nu hadden beide teams de nodige personele problemen maar dat mocht de pret niet drukken. Onder heerlijke omstandigheden werden de degens gekruist.

Om 11 uur werd er afgetrapt op sportpark Koningsweg onder de stralende zon en een bij vlagen stevige wind. IJsselmeervogels had net als thuis tegen dit goede team meteen weer moeite met het beweeglijke middenveld. Door slim te lopen konden de Rivierwijkse middenvelders elkaar goed vinden en bezorgden de Rooien daarmee de nodige moeite. Toch leek het spel optisch meer op de helft van de Blauwen af te spelen, maar van een overwicht was geen sprake.

De Utrechters probeerden vanuit een gesloten verdediging met uitgespeelde aanvallen het doel van Cynthia de Graaf te bereiken, maar dat lukte maar mondjesmaat.
In de 12e minuut kwamen de Spakenburgse vrouwen voor het eerst in de problemen door hun eigen opbouw. Maar Cynthia wist uitstekend te redden. Vier minuten later was de 0-1 een feit. Naomi Vermeer kwam over links door en legde met een uitstekende voorzet de bal bij de tweede paal die heerlijk werd binnen gekopt door Nadia Hartog.

In de 20e minuut was het alweer 1-1 na een slordigheid in de opbouw, die meteen keurig werd afgestraft. We waren echt begonnen en er stond nog wat te wachten. Een enerverende strijd met de nodige mooie momenten. De 1-2 was helemaal een beauty, waarbij Lotte van Diermen op aangeven van Naomi de bal met topspin in de kruising schoot. Maar ook nu gaven de Rooien het wederom zelf weg in de opbouw, 2-2. De passing was een groot punt van zorg want de vrouwen konden elkaar maar moeilijk vinden.

De kleedkamer werd wel gevonden en hier werden de puntjes weer op de i gezet. Een paar wijzigingen op het middenveld moesten meer grip en voetbal gaan brengen. Gesteund door de wind en de terugkeer van Lotte Meester werden de duimschroeven wat aangedraaid en werd de druk wat verhoogd. In de 51e minuut was het Naomi, die door de uitstekend spelende Romy van Halteren werd ingespeeld, die de Rooien weer op een voorsprong zette. Vanaf de 16 werd de bal bekeken in de hoek geschoven en was de goalie van Rivierwijkers kansloos, 2-3.

Hierna volgde wederom een gevecht op het middenveld waarbij de Utrechters zich keer op keer vastliepen op het centrale duo Esra van de Groep en Alice van Diermen. En met de uitstekend spelende backs Myra Roding en Romy van Halteren gaf de verdediging geen krimp meer. Cynthia hoefde nauwelijks nog reddend op te treden. Dat wil niet zeggen dat IJsselmeervogels heer en meester was, verre van. Het bleef een enorme strijd waarbij de 15-jarige Sam Koelewijn zich niet onbetuigd liet. Sam kwam er in voor de moegestreden Tirza Koelewijn en ging als een echte terriër tekeer op het middenveld. Haar tweelingzus Tessa kwam later nog de goed spelende Shanice van Kampen vervangen, waarmee de zusjes voor het eerst ooit samen op het middenveld speelden.

Bij onze vrouwen was de eindpass helaas vaak niet zuiver waardoor ook daar te veel mogelijkheden onbenut bleven. Tot de 83e minuut waarin Naomi werd weggestoken en de bal met alle agressie die ze had onderkant lat binnen ramde. De keeper heeft deze niet gezien maar alleen over haar heen horen fluiten, 2-4. Nog geen twee minuten later was het Naomi die Nadia weg stak richting de goal. Nadia veegde de bal, na een lijf aan lijf gevecht met de keeper, binnen: 2-5. Kruis erover en de wedstrijd was gespeeld. De Blauwen probeerden het nog wel maar kwamen er niet meer door. Zeker ook complimenten voor Rivierwijkers die bleven knokken en bleven voetballen.

Drie heerlijke punten en als bonuspunt de terugkeer van Lotte Meester, die na een maandenlange blessure haar klasse eindelijk weer mocht laten zien.